کی رسد  دریا   به  ماه، آری فقط یک خواب  بود  جزر  و  مد تنها  دلیلش بودن مهتاب بود کی فراموشش شود  دریا هلال ماه  را  چهره  ماهی که هر شب در درون آب بود  این منم دریا، خدا را صبر کن قطره آهم بگیر و رهسپار ابر کن دست او هم کوته از دامان ماه هر شب است

پس بزن باران ، وجود ابر را در قبر کن.