تنهایی
و خدا...
... خورشید
یک حادثه ی نورانی ست
که در اعماق ِ زمان
چهره ی سرد ِ فضا را
جان داد
... ماه
یک آینه است
که درآن
درکِ عشقِ اَزلی
بر دلِ خُرده مَنی
کاش میسّر گردد!
و زمین، مادرِ ماست
و زمین، بطنِ دگرگونیِ ماست
و زمین، منطقِ پرورشِ انسان است
و زمین، سیرت ِ پاک ِ خداوندیِ ماست
و خدا ...
و خدا
بی گمان
انعکاسِ عطشِ خلقت ِ ماست
و خدا
بی گمان
لحظه ی زایشِ عشقِ ابدی ست
و خدا
بی گمان
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۸۹/۰۴/۲۲ ساعت 16:1 توسط باران
|